مقالات

بررسی تعزیه و هنر اجرا (پرفورمنس آرت) با تاکید برتعامل با مخاطب

عنوان مقاله:  بررسی تعزیه و هنر اجرا (پرفورمنس آرت) با تاکید برتعامل با مخاطب

نویسندگان:  رهبرنیا زهرا*, داوری روشنک

چکیده:

تعزیه به عنوان اجرایی آیینی با قدمتی طولانی که شیوه نوین آن از صفویه شکل گرفت و در قاجاریه رواج یافت، همواره سعی در تعامل با مخاطب عام برای انتقال مفاهیم و تاثیرگذاری بیشتر داشته است. تعزیه را پایه برخی از اصول هنرهای نمایشی و اجرایی معاصر حتی در هنراجرا می دانند. هنر اجرا به عنوان هنر جدید از اواخر دهه ۶۰ میلادی با کمک شگردهای هنرهای تجسمی، فلسفه و مبانی فکری پسامدرن و وام گیری از عناصر تئاتری در تبدیل اثر هنری ساکن به پویا، با گذشت زمان ارتباط با مخاطب عام اثر و تعامل با وی را افزایش داد.

بر این اساس، مساله پژوهش این است که می توان با مقایسه تعزیه و هنراجرا، آنها را به عنوان نوعی پرفورمنس آرت (هنر اجرا) دارای عملکرد مشابه در حوزه تعامل با تماشاگر اثر در میزان همپوشانی، شباهت و ارتباط پذیرفت؟ طبق فرض پژوهش به نظر می رسد این دو هنر در تعاریف ارایه شده در هنر جدید در زمینه تعامل با مخاطب و مخاطب محوری با یکدیگر مرتبط هستند. هدف کلی این پژوهش بنیادین، ارایه نگرشی نو به هنرهای سنتی و هدف جزیی پذیرش تعزیه به عنوان هنری سنتی ولی همگام با هنر جدید پرفورمنس، در زمینه ارتباط با مخاطب است. این دیدگاه با وجود پیروان اندک در کشور، به اندازه تفکرات پسامدرنیستی قدمت دارد و نگاه هنرمندان را گسترده تر خواهد کرد. بدین منظور، با روش توصیفی تطبیقی، گردآوری اسناد با شیوه کتابخانه ای انجام شده است. با بررسی بارزترین و عام ترین ویژگی های این دو هنر، نتایج مبین آن است که با همپوشانی و اشتراکاتی که میان آنها در تعاریف مربوط به مخاطب و تعامل و مشارکت با وی وجود دارد می توان تعزیه را به مثابه پرفورمنس دانست و برخی هنرهای سنتی مانند تعزیه را پایه و اساس هنرهای جدید شمرد.

لینک دانلود مقاله (pdf)

 

عنوان نشریه:  باغ نظر :   تیر ۱۳۹۶ , دوره  ۱۴ , شماره  ۴۹ ; از صفحه ۱۹ تا صفحه ۳۰ .

* گروه پژوهش هنر، دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران

کلید واژه: هنرآیینی، تعزیه، هنراجرا (پرفورمنس آرت)، مخاطب، تعامل

دیدگاه خود را ثبت کنید